مقالات

«اولویت برای دمکراسی ها این است که واقعیت تهدیدات چین و روسیه را تا حد امکان دقیق ارزیابی کنند»[نیکه والری ، لوموند(فرانسه)، 8ژانویه2022]

188410  ۱۴۰۰/۱۰/۲۰
والری نیکه، کارشناس مسایل چین می گوید که افزایش تنش ها برای گرفتن امتیاز حداقل عقب نشینی ظاهری، بخشی از کل جنگ ترکیبی مسکو و پکن است که این تصور را ایجاد می کند که ما در آستانه رویارویی هستیم.

1-والری نیکه، کارشناس مسایل چین می گوید که افزایش تنش ها  برای گرفتن امتیاز حداقل عقب نشینی ظاهری، بخشی از کل جنگ ترکیبی مسکو و پکن است که این تصور را ایجاد می کند که ما در آستانه رویارویی هستیم.
2- در حالی که همه‌گیری ناشی از کووید-19 همچنان در حال گسترش است، صدای چکمه‌ها در آسیا و اروپا در حال افزایش است. ازچندین ماه پیش تا کنون چین و روسیه به اقدامات تحریک آمیز دست می زنند.
3- این دو قدرت اظهارات تهاجمی علیه ناتو، غرب و «مداخله‌های خارجی» را افزایش داده اند. اما ارزیابی صحیح ماهیت این تهدیدها، برای پاسخگویی بهتر به شیوه ای هماهنگ ضروری است.
4-روسیه و چین تا حدودی فرهنگ راهبردی نامتقارن و لنینیستی یکسانی دارند. هدف این نیست که با حریف رو در رو مقابله کنیم، بلکه او را از عمل کردن منصرف کنیم  و تحت تأثیر قرارداده و دچار تفرقه سازیم.
5- موضوع مشترک در هر دو مورد  حذف نزدیکترین متحدان امریکا در اروپا و همچنین در آسیا است.
6- کارشناسان امریکایی و برخی از مقامات، اظهارات هشداردهنده در مورد تهدید چین را افزایش داده اند. نقطه مشترک بسیاری از گزارش ها تاکید بر ضعف امریکا و واژگونی موازنه های راهبردی در آسیا است.
اداره کل رسانه های خارجی
ترجمه سیده هاجر محسنیان

 

« La priorité pour les démocraties demeure d’évaluer au plus juste la réalité des menaces chinoise et russe »
Valérie Niquet

Chercheuse, spécialiste de la Chine et de l’Asie du Sud-Est

Multiplier les tensions, donner l’impression qu’on est au bord de l’affrontement, pour obtenir des concessions au moindre retrait apparent fait partie de la panoplie de la guerre hybride exploitée à Moscou comme à Pékin, explique la spécialiste de la Chine Valérie Niquet, dans une tribune au « Monde ».
Publié hier à 02h57, mis à jour hier à 07h03   Temps deLecture 4 min.
Tribune. Alors que la pandémie due au Covid-19 fait toujours rage, les bruits de bottes augmentent, en Asie comme en Europe. Depuis plusieurs mois, la Chine et la Russie jouent les provocations. Moscou amasse des troupes aux frontières de l’Ukraine. Les forces aériennes chinoises ont effectué près de deux cents sorties au large de Taïwan depuis le mois d’octobre 2021, dans la zone d’identification de défense aérienne (ZIDA) de l’île, qu’il ne faut pas confondre avec son espace aérien.

Les deux puissances multiplient les déclarations agressives contre l’Organisation du traité de l’Atlantique Nord (OTAN), contre l’Occident et contre les « ingérences extérieures ». Mais, derrière ce paravent de menaces, il est essentiel de bien évaluer, pour mieux y répondre d’une manière coordonnée, la nature de ces menaces.

La Russie et la Chine partagent en partie une même culture stratégique asymétrique et léniniste. L’objectif n’est pas d’affronter l’adversaire frontalement, mais de le dissuader d’agir, de l’impressionner et de le diviser. Multiplier les tensions, donner l’impression qu’on est au bord de l’affrontement, pour obtenir des concessions au moindre retrait apparent fait partie de la panoplie de la guerre hybride exploitée à Moscou comme à Pékin.
Avec la Russie, la stratégie de la tension a été suivie par un entretien Biden-Poutine le 7 décembre 2021, puis par la publication des exigences russes, et l’annonce de négociations sur le contrôle des armements et l’Ukraine. Avec la Chine, des échanges approfondis entre Joe Biden et Xi Jinping ont eu lieu pour « éviter un dérapage », alors que tous les jours les risques de guerre dans le détroit de Taïwan étaient brandis.

Déclarations alarmistes
Le point commun, dans les deux cas, est l’exclusion des plus proches alliés des Etats-Unis, en Europe comme en Asie ; un retour à la gestion du monde – sinon à son partage – entre « grands », la capacité de nuisance servant de ticket d’entrée au club. Gonfler la menace militaire sert aussi les intérêts de Washington. En cas de conflit, les Etats-Unis sont en effet les seuls garants de la sécurité et leur prééminence assurée.

Multiplier les tensions, donner l’impression qu’on est au bord de l’affrontement, pour obtenir des concessions au moindre retrait apparent fait partie de la panoplie de la guerre hybride exploitée à Moscou comme à Pékin

Les experts américains et certains officiels ont multiplié les déclarations alarmistes sur la menace chinoise. Le point commun de nombreux rapports est d’insister sur la faiblesse des Etats-Unis, « battus dans tous les cas de figure en 2030 », et le renversement des équilibres stratégiques en Asie. La volonté d’alerter peut être comprise pour provoquer un choc des consciences et une augmentation des moyens. Mais l’exagération de la menace et la multiplication des analyses défaitistes sont également intégrées à la stratégie de pression mise en œuvre par Moscou et par Pékin.

Il vous reste 52.94% de cet article à lire. La suite est réservée aux abonnés.

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.