مقالات

راهبرد بایدن در خاورمیانه واقعیت‌گرایی بی‌رحمانه است[آ کوک استیون ، فارین پالیسی مگزین(امریکا)، 7ژانویه2022]

188389  ۱۴۰۰/۱۰/۱۹
برخلاف باور بسیاری از تحلیلگران، بایدن در خاورمیانه دارای راهبرد است. یعنی او و مشاورانش به مشکلات منطقه‌ای، ارتباط این مشکلات با منافع آمریکا، منابعی که در دسترس ایالات متحده است و هزینه‌های پیگیری سیاست‌های گوناگون توجه می‌کنند. نتیجه‌ی این رویکرد راهبردی است که می‌توان آن را «عمگرایی بی‌رحمانه» نامید. از این رو، عجیب نیست که هم فعالان حقوق بشر و هم تندروهای آمریکا با این رویکرد مخالف هستند.

رشته‌ای واحد رویکرد کاخ سفید را به کل منطقه، از سوریه گرفته تا عربستان سعودی، مرتبط می‌کند.
1.برخلاف باور بسیاری از تحلیلگران، بایدن در خاورمیانه دارای راهبرد است. یعنی او و مشاورانش به مشکلات منطقه‌ای، ارتباط این مشکلات با منافع آمریکا، منابعی که در دسترس ایالات متحده است و هزینه‌های پیگیری سیاست‌های گوناگون توجه می‌کنند. نتیجه‌ی این رویکرد راهبردی است که می‌توان آن را «عمگرایی بی‌رحمانه» نامید. از این رو، عجیب نیست که هم فعالان حقوق بشر و هم تندروهای آمریکا با این رویکرد مخالف هستند.
2.واقعیت‌گرایی بی‌رحمانه بیش از هر چیز در سیاست‌های دولت بایدن در سوریه و یمن نمایان است. برغم رویکرد افراط‌گرایانه‌‌ در برابر سوریه که بایدن در کارزار انتخاباتی‌اش از آن سخن گفته بود، به نظر می‌رسد که رئیس جمهور آمریکا به این نتیجه رسیده است که تنش‌زدایی بهتر می‌تواند به تحقق مجموعه‌ای از اهداف راهبردی مرتبط با مناقشه سوریه و فراتر از جنگ داخلی این کشور کمک کند.
3.این رویکرد نشان می‌دهد بایدن به‌طور ضمنی پیروزی اسد را پذیرفته است و کسی نمی‌تواند در اینباره کاری انجام دهد. تیم بایدن ظاهرا باور دارد که آمریکا با کنار آمدن با این واقعیت فرصت بیشتری برای شانس بیشتری برای کمک به مردم سوریه، کمک به لبنانی‌های فقیر و تغییر روابط با روسیه خواهد داشت و از این طریق می‌تواند سوری‌ها را به کناره‌گیری از ایران متقاعد کند.
4.واقعیت‌گرایی بی‌رحمانه بایدن در سوریه با منافع آمریکا در مبارزه با تروریسم، مقابله با اشاعه هسته‌ای، امنیت اسرائیل، حقوق بشر و جستجوی راه‌هایی برای افزایش جریان کمک‌ها همخوانی دارد. این رویکرد علت اصلی مشکل را از میان بر نمی‌دارد. هر ناظر عینی باید بپذیرد که اسد هرگز با حسن نیت با موضوع کمک‌ها برخورد نکرده است و اغلب به اندازه کافی برای دور نگه داشتن مخالفان خود و حفظ ظرفیت برای ادامه سیاست‌های شرورانه عمل کرده است. چه‌بسا راهبرد بایدن راهبرد بدی باشد، اما در نهایت او یک راهبرد دارد.
5.یمن کشور دیگری است که در آن واقعیت‌گرایی بی‌رحمانه‌ی بایدن نمایان است. تصویب فروش 650 میلیون دلاری تسلیحات آمریکایی به عربستان از سوی سنا خشم گرو‌ه‌های حقوق بشر و اعضای ترقی‌خواهان کنگره را برانگیخت. دولت گفت که این معامله شامل «سلاح های دفاعی» بوده است، اما مخالفان این معامله فریاد انتقاد سر دادند. آنها می‌گویند تعیین اینکه چه چیزی سلاح دفاعی است اغلب به این بستگی دارد که از چه کسی این سوال را بپرسید. حوثی‌ها ادعا می‌کنند که حملات موشکی و پهپادی آنها به خاک عربستان دفاعی است. سعودی‌ها نیز مدعی هستند که حملات هوایی آنها در یمن دفاعی است. این نوع از ابهام معنایی به واقعیت‌گرایی بی‌رحمانه بایدن کمک می‌کند.
6.واقیت‌های دیگری هم وجود دارند. قطع فروش تسلیحات به عربستان جنگ یمن را پایان نخواهد داد. این اقدام شاید کار را برای مدتی دشوارتر کند اما مناقشه یمن با اقدام کنگره پایان نمی‌گیرد. سیاست دولت بایدن بر مبنای این واقعیت و همچنین برپایه‌ی این شناخت شکل گرفته است که نمی‌توان عربستان را منزوی کرد.
7.مناقشه‌ یمن بسیار تاسف‌بار است و با مداخله عربستان در سال 2015 بدتر شده است. با این حال، وقتی صحبت از عربستان سعودی به میان می‌آید، بایدن مسئله دیگری برای نگرانی دارد که با سیاست و منافع ملی خودش در هم تنیده است: جریان آزاد نفت و توانایی سعودی‌ها در تأثیرگذاری بر قیمت آن و همچنین بر هزینه‌ای که مصرف‌کنندگان آمریکایی در پمپ‌های سوخت می‌پردازند.
8.تحلیلگران نگران ثبات شبه جزیره عربستان و تهدیدهایی هستند که با پیروزی احتمالی حوثی‌ها متوجه آبراه‌های استراتژیکی مانند تنگه مندب و دریای سرخ خواهد شد، به ویژه اینکه حوثی‌ها با ایران ارتباط دارند. تمام این ملاحظات معتبر و مهم هستند، اما فروش تسلیحات به عربستان ضرورتی است که برای دریافت کمک از سعودی‌ها باید آن را انجام داد. بایدن مایل است عربستان سعودی نفت بیشتری تولید کند، زیرا تورم و قیمت بالای سوخت، مرگ سیاسی او را به همراه خواهد داشت.
مترجم: محمدحسن جعفری سهامیه

There’s a single thread connecting the White House approach to the region, from Syria to Saudi Arabia.

President Joe Biden needs a Middle East strategy—at least that is what any number of analysts have argued in a variety of publications, including this one. The accusation that an administration “does not have a strategy for X” often reflects the writer’s ideological differences with a given White House rather than the actual absence of a strategy. The critique tends to be a proxy for “the administration is not pursuing my favored policy.”

It strikes me that Biden does have a strategy for the Middle East. That is to say that he and his advisors have considered regional problems, how they intersect with America’s interests, what resources are available to the United States, and what the costs are of pursuing a variety of policies. The result is a strategy that can be described as “ruthless pragmatism.” No wonder why both human rights activists and hawks are crying foul.

Ruthless pragmatism is perhaps clearest in the Biden administration’s Syria and Yemen policies. Based on the president’s statements during his run for the White House, one would have expected him to take a more active role in Syria. It was not that Biden-Harris 2020 offered a detailed plan to deal with Syria’s civil war, but when the candidate spoke about the issue, he signaled a muscular approach. Biden assailed President Donald Trump for not understanding the geopolitical environment, making the case that Trump’s intention to withdraw American forces from Syria would advantage the Assad regime and Iran, as well as leave the Israelis dependent on the Russians for their security. Of course, it is rarely the case that campaign rhetoric aligns with policy once a president takes the oath of office. As he was gearing up to run for president in 1988, then-Vice President George H.W. Bush told Soviet Premier Mikhail Gorbachev to ignore “the empty canons of rhetoric” that he would hear as Bush hit the hustings.

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.