مقالات

مشعل دموکراسی آمریکا رو به خاموشی است[فریدریش اشتورم دانیل ، شورای آتلانتیک ایالات متحده(آمریکا)، 6ژانویه2022]

188365  ۱۴۰۰/۱۰/۱۸
همان‌طور که حمله به کنگره در ششم ژانویه 2021 نشان داد، آسیب‌پذیری جمهوری‌ها نخست در برابر آشوب و هرج و مرج و سپس در برابر ظلم و ستمگری، درباره‌ی آمریکا هم صدق می‌کند. آن طور که پیداست، آمریکایی‌ها نژاد برتری نیستند که برای تعالی برگزیده شده باشند و مانند تمام مردم جهان در برابر بیماری و گناه آسیب‌پذیرند.

یک سال پس از حمله به کنگره در ششم ژانویه 2021، دموکراسی آمریکایی همچنان در خطر است.
1.همان‌طور که حمله به کنگره در ششم ژانویه 2021 نشان داد، آسیب‌پذیری جمهوری‌ها نخست در برابر آشوب و هرج و مرج و سپس در برابر ظلم و ستمگری، درباره‌ی آمریکا هم صدق می‌کند. آن طور که پیداست، آمریکایی‌ها نژاد برتری نیستند که برای تعالی برگزیده شده باشند و مانند تمام مردم جهان در برابر بیماری و گناه آسیب‌پذیرند.
2.احتمال خطر برای آمریکایی‌ها، بسیار بالا است. هویت آمریکایی، بر خلاف بسیاری از کشورها، نه در خون یا قومیت، بلکه در حقایق بدیهی برابری انسان‌ها ریشه دارد. با پذیرش این آرمان‌هاست که به گفته‌ی آبراهام لینکلن گوشت و خون مهاجرانی که به آمریکا می‌آیند با گوشت و خون سایر آمریکایی‌ها عجین می‌شود.
3.چنین آرمان‌هایی ملت آمریکا را می‌سازد. تجلی سیاسی این هویت ملی که ریشه در حقایق جهانی دارد، دموکراسی است. اگر دموکراسی را رها کنیم، آمریکا دیگر «ملت جدیدی نیست که در آزادی تجلی پیدا کند». ما به کشوری قومیتی -کشوری سفیدپوست- تنزل پیدا می‌کنیم و اگر راه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق و اطرافیانش ادامه پیدا کند، به یک استبداد تبدیل خواهیم شد.
4.احتمال خطر برای مردم جهان هم بسیار بالاست. دموکراسی آمریکایی از دیرباز الهام بخش جنبش‌های دموکراتیک جهان بوده است. از سال 1941، ایالات متحده به عنوان سنگر دموکراسی و آزادی در جهان ایستاده است. علیرغم تمام اشتباهات، کاستی‌ها و ریاکاری‌های ما، رهبری ایالات متحده دستاوردهای خوبی به ارمغان آورده است. چشم انداز دنیایی آزاد و متشکل از جمهوری‌هایی در صلح با یکدیگر، یک ایده آمریکایی نبود (این ایده امانوئل کانت بود)، اما آمریکا اولین قدرت بزرگی بود که برای تحقق آن تلاش کرد.
5.اما اکنون که دموکراسی آمریکایی تحت فشار است، دشمنان آن جان گرفته و جرئت تازه‌ای یافته‌اند. از دهه 1930، رکود بزرگ و ظهور آدولف هیتلر در آلمان و جوزف استالین در اتحاد جماهیر شوروی، هرگز دموکراسی تا این حد در حالت تدافعی و استبدادگران تا این حد جسور نبوده‌اند. به نظر می رسد ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه و شی جین پینگ رئیس جمهور چین معتقدند که آینده متعلق به آنهاست.
6.ماشین تبلیغاتی کرملین با خوشحالی از افول آمریکا صحبت می‌کند و در عین حال اروپا را به جنگ تهدید می‌کند. چین تهدید می‌کند که برای فتح تایوان خواهد جنگید. دوستان دموکراتیک ایالات متحده در اروپا و آسیا ناامید به نظر می‌رسند و نمی‌دانند که آیا می‌توانند روی کشوری که حمایتش را بدیهی می‌دانستند و به آن تکیه ‌می‌کردند، بار دیگر حساب کنند یا خیر.
7.پس از آشوب‌های ششم ژانویه، من نوشتم که آسیب بلندمدت به کشور تا حد زیادی به این بستگی دارد که چهره‌های برجسته‌ی جمهوریخواه از افراط‌گرایی دور شوند. در ابتدا به نظر می رسید که این احتمال وجود داشته باشد، اما من بیش از حد خوشبین بودم.
8.ترامپ موضع خود را به عنوان چهره پیشرو در حزب جمهوریخواه حفظ می‌کند و همچنان به این دروغ بزرگ پایبند است که به نوعی در انتخابات ریاست جمهوری 2020 پیروز شده است. اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده به ویژه جمهوری خواهان برجسته در برابر تلاش برای سرنگونی روند انتخابات سکوت کرده و یا دوپهلو عمل کرده‌اند.
9.به نظر می‌رسد که جنبش افراطی ترامپ هم مصمم و هم متعهد به اصول استبدادی است. اخیرا، پیتر ناوارو (Peter Navarro)، مشاور پیشین ترامپ، از تلاش برای باطل کردن نتیجه انتخابات دفاع کرد. همانطور که آزمایشگاه تحقیقات قانونی دیجیتال شورای آتلانتیک گزارش داده است، فعالان جنبش ترامپیستی به دفاع و پیشبرد پیام اقتدارگرایانه ترامپ ادامه داده‌اند. اما این فقط یک جنبش سیاسی حاشیه‌ای نیست. نظرسنجی‌ها از حمایت قابل توجه جمهوری‌خواهان از جناح راست افراطی ترامپیست حکایت می‌کنند.
10.حل مسائلی که به این افراط‌گرایی انجامید کار آسانی نیست. اما سرنگونی دموکراسی آمریکا و نظم قانون اساسی نیز آسان نخواهد بود. در داخل، کمیته منتخب مجلس نمایندگان آمریکا برای بررسی آشوب‌های ششم ژانویه تلاش می‌کند. وزارت دادگستری ایالات متحده نیز در حال رسیدگی به تلاش برای براندازی انتخابات ریاست جمهوری از طریق ارعاب و خشونت است. ویلیام اچ. سیوارد، (William H. Seward)، وزیر خارجه لینکلن، گفته است: «همیشه در این جمهوری آنقدر فضیلت وجود داشته که تلاش برای نجات آن ارزشمند باشد.» امیدوارم حق با او بوده باشد.
مترجم: محمدحسن جعفری سهامیه

One year after the attempted putsch of January 6, American democracy remains in peril.

As it turns out, Americans are neither anointed for easy greatness nor immune to the ills and sins to which other peoples are prone. The wisdom of the ancient philosophers and the American founders about the vulnerability of republics first to chaos and then to tyranny applies to Americans as well as to others whose democracies have failed in the past.

For Americans, the stakes are high. American identity, unlike that of most nations, is rooted not in blood or ethnicity but in self-evident truths of human equality. Through the embrace of such ideals, immigrants to the United States become, as Abraham Lincoln put it, the “blood of the blood and the flesh of the flesh” of all other Americans. Those ideals make the American nation. The political expression of that national identity, rooted in universal truths, is democracy. Give that up and the United States is no longer a “new nation, conceived in liberty.” We would degenerate into an ethno-state, a white man’s country along the lines of the Confederacy—and, if former President Donald Trump and his circle have their way, a tyranny.

The stakes for the world are high as well. American democracy has inspired the world’s democratic movements for longer than many think. After the Union’s victory in the Civil War, the French abolitionist and liberal Édouard René de Laboulaye wanted to celebrate what he and others saw as a twin victory of liberty over the slave state that was the Confederacy and of democracy over chaos or tyranny. He conceived of a great Statue of Liberty to mark that victory. She still stands in New York Harbor, her torch held aloft as inspiration for Europe and the world.

Since 1941, the United States has stood as the bulwark of democracy and liberty in the world. Despite all our mistakes, blunders, and hypocrisies, US leadership has brought about much good. The vision of a free world of republics at peace with one another was not an American idea (it was philosopher Immanuel Kant’s), but the United States was the first great power to try to make it happen.

Yet now, with American democracy under pressure, its adversaries take new heart. Not since the 1930s, the Great Depression, and the rise of Adolf Hitler in Germany and Joseph Stalin in the Soviet Union has democracy seemed so on the defensive and tyrants so emboldened. Russian President Vladimir Putin and Chinese President Xi Jinping appear to believe that the future belongs to them. The Kremlin’s propaganda machine speaks with glee about American decline while threatening war in Europe. China threatens war to conquer Taiwan. The United States’ democratic friends in Europe and Asia seem disheartened, wondering whether the country that they have taken for granted and relied upon (while complaining about it) can be counted on.

US President Joe Biden and his team appear to grasp this. They have tried to frame their strategy in terms of a global contest between democracy and aggressive authoritarianism. They recognize that the United States must strengthen democracy at home. Biden, like former President Franklin Delano Roosevelt, seems to understand that the domestic fight against political extremism depends on delivering for the American people. He also seems to understand—as did Roosevelt and former Presidents Harry Truman and Ronald Reagan—that American democracy cannot prosper if it stands alone, beleaguered, in a world in which tyrants are on the march. Thus, Biden is trying to rally the world’s democracies—to help them, and thus ourselves, better contend with contemporary problems and show that democracy can deliver.

It’s a start.

In the immediate aftermath of the January 6 attack, I wrote that the long-term damage to the country would depend in large part on whether leading Republicans turned away from radicalism. At first it seemed that they might, given the determination with which Congress, in a bipartisan way, reconvened after the rioters had been cleared from the US Capitol to complete their work and recognize Biden’s victory.

But I was too optimistic. Trump maintains his position as the leading figure in the Republican Party and holds fast to the big lie that he somehow won the 2020 presidential election. With notable exceptions such as US House members Liz Cheney of Wyoming and Adam Kinzinger of Illinois, leading Republicans have gone silent or equivocated in the face of the attempted overthrow of the electoral process. Trump’s extremist movement appears both determined and committed to authoritarian principles. Just this week, former Trump adviser Peter Navarro defended the attempt to nullify the election result. The Trumpist movement’s activists have continued to defend and advance Trump’s authoritarian message, as the Atlantic Council’s Digital Forensic Research Lab has reported. But this isn’t just another fringe political movement; polls show significant support among Republicans for the Trumpist radicalized right.

It will not be easy to fix the problems that led to this radicalization. But nor will it be easy to overthrow American democracy and the constitutional order. At home, the US House’s Select Committee to Investigate the January 6th Attack is at work. So is the US Justice Department in its investigation of the attempt to subvert a presidential election through intimidation and violence.  

Lincoln’s Secretary of State William H. Seward made a good point when he said: “There was always just enough virtue in this republic to save it; sometimes none to spare, but still enough to meet the emergency.” I hope he’s right.

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.